همه تغییرها، تحول نیستند.

دوره‌ها گذرانده شده، ساختار عوض شده، کتاب‌ها خوانده شده‌اند. اما چند ماه بعد همان الگوها بازمی‌گردند: تصمیم‌ها دیر گرفته می‌شوند، گفت‌وگوهای دشوار عقب می‌افتند و آنچه قرار بود تغییر کند، همان‌جا که بود می‌ماند.

کم‌کم این تردید پدید می‌آید که شاید مشکل از خود ماست. تردیدی که کمتر به زبان می‌آید، اما بیش از هر چیز دیگر انگیزه‌ی ادامه دادن را می‌فرساید.

شاید پرسش درست این نباشد که «چه چیز دیگری باید بدانیم؟»

تحول پایدار زمانی ایجاد می‌شود که ظرفیت آگاهی، یادگیری، گفت‌وگو و انتخاب توسعه پیدا کند — نه اینکه تنها دانش اضافه شود.